– door Cecile –
Het afgelopen half jaar heeft in het teken gestaan van reizen (Laurens), huis verkopen (Cecile) en tussen door vergunningen, visa, Amerikaanse ambassade, huis regelen in USA, onderhoud huis USA, verzekeringen, huis en schuur Opoeteren opruimen, Engelse les voor de kids, Nederlandse les voor de kids in de USA, nadenken over het afscheid, werken..en..en..en..!
En nu wordt het echt: 3 en 4 juni zijn de meubels ingepakt en verpakt in karton. De container is gevuld met 55 m3 spullen..en ik dacht dat ik al veel had opgeruimd..!
De maand voor het verschepen van de spullen was mijn eerste maand van mijn sabbatical, zoals ik het noem. Na 14 jaar werken, 4 kids, 4 werkgevers, 3 reorganisaties en 2 verhuizingen, is het tijd voor een pas op de plaats. Tijd voor alles wat ik naast mijn werk deed, maar nu “gewoon” overdag. En belangrijker.. ook tijd maken voor een tussentijdse carrière evaluatie: op welke wijze ga ik tot mijn 70ste werken..?
De spullen zitten op zee en wij kamperen in eigen huis. Het blijkt dat je niet veel spullen nodig hebt. Het gaat prima. Alleen is het voor Moos nu ineens duidelijk wat er gaat gebeuren..“ mama: waar is de tafel? Die is naar Amerika.“ Maar wat gebeurd er dan met het huis? Dat gaat naar iemand anders.” Dit was niet het antwoord wat hij wilde horen. Dikke tranen dat hij niet weg wil.
Ook wordt het afscheid steeds concreter voor alle familie en vrienden. We spreken af, doen leuke dingen samen en maken dit laatste half jaar extra bijzonder. Ik merk en waardeer nu hoeveel mooie , lieve mensen in onze omgeving zijn. Ook Isa spreekt een voor een met alle vriendinnetjes af. Bouke praat er niet over en wil ook niet dat haar vriendinnen erover praten. Lieve is nuchter en zegt dat ze gewoon nieuwe vriendinnetjes gaat maken.
Vandaag gestart om via internet de activiteiten voor de kids in de zomer te zoeken. Waar zijn de indoor play grounds, musea, summer camps, walking trails enz.. Leuk om te doen, vooruit kijken naar het avontuur dat we zijn begonnen.
Nog twee weken school, een bruiloft, een borrel en dan vertrekken we..19 juli..! Ik zie er naar uit om weer met z’n allen te zijn. Laurens is veel op reis geweest het afgelopen jaar en ik red het prima alleen. Maar zoals Isa het zei: “Het is niet zo gezellig..!”. Het is tijd..!!
"...dan doen we het..." 
Waauw! Nu is het zover… Ik denk regelmatig aan jullie, zo cool vind ik het. Maar nu gaat het echt gebeuren. Ik moest zelfs een traantje wegpinken tijdens het lezen. Die kids ook..;-)
Lieve coole dappere stoere Cecile, Laurens en kids, heel heel veel plezier en avonturen. We houden contact!
Liefs
Veronique
LikeLike
Test
LikeLike
Lieve allemaal. Het gaat zo stilletjes er op aan dat het voor tot ziens weer nadert,zo noemen we dat. Wij gaan jullie zeker missen dat mag gezegd worden.
Maar we pap ( opa ) mam( oma) gunnen jullie daar in Beaumont het allerbeste wat er maar te wensen is. Daarmee bedoelen wij alle goeds en liefs voor Isa Bouke Lieve en Moos op de nieuwe school ,jij Laurens op je uitdaging van je nieuwe werk,ja voor Cecile het wennen aan het nieuwe huis,de omgeving en voor de toekomst ook vast en zeker werk.
Tot 11 juli zeggen we nu nog even .
LikeLike
mooi verwoord Cecile. Vandaag een gezellige familiedag gehad in Mondo Verde. Voorlopig even de laatste. Hopelijk volgend jaar weer.
We zijn zelf ook plannen aan het maken om jullie volgend jaar in mei op te komen zoeken.
Tja, wat is afstand dan eigenlijk nog. Kost alleen een beetje meer om met zijn allen naar de andere kant van de oceaan te komen. Maar ja, ons motto “je leeft maar één keer”, maakt dat dan ook geen ene moer uit.
En met skype kun je ook al heel leuk contact houden. We wensen jullie de laatste weekjes in Belgie nog alle goeds en voor de kids sterkte met het afscheid nemen van hun vriendinnetjes en vriendjes.
We zien ons sowieso de 11e juli en als je voor die tijd nog hulp nodig hebt, weet je me te vinden.
Laurens jij succes komende week. Nog één keer alleen op en neer en daarna met je lieve gezin.
Liefs Regina
LikeLike