– door Cecile en Laurens –
We hebben de eerste echte uitdaging in de VS te pakken. “Ik wil niet meer naar school. Ik wil de komende jaren thuis blijven”. En het gaat zelfs een stapje verder..! “Als opa en oma terug naar Nederland reizen, ga ik mee. Koop maar een vliegticket voor me. Ik ga in Belgie wonen.” En wie denkt dat er een grapje wordt gemaakt..het is serieus.
Vaak zeggen Cecile en ik tegen elkaar: “Opvoeden is geen wetenschap”. Nu willen we dat er een kant-en-klare formule is. En die is er ook voor deze uitdaging. We zijn hem alleen nog aan het uitvinden. Het is net als met afstuderen aan de TU/e. Laurens had 21 experimenten nodig om zijn hypothese te bewijzen. Achteraf heeft hij vaak gedacht dat het sneller kon. Maar hij weet ondertussen beter: je hebt ze allemaal nodig om te geraken waar je wil zijn.
De formule voor Lieve heeft gewerkt. 1st grade (1e leerjaar in BE en groep 3 in NL) is een uitdaging. Velen van ons weten dat je dan leert lezen en schrijven. Niet op All Saints (de naam van de private school van onze kinderen). Dat leer je nl. al een beetje in PK-4 (kleuterschool voor 4 jarigen) en al behoorlijk in Kindergarten (laatste kleuterklas). Lieve ging dus met een behoorlijk verschil in curriculum aan de slag in 1st grade. Ze had er logischerwijs veel moeite mee. Na overleg met juf Mrs. Glaspy, juf Mrs. Hilburn en Director Mrs. Wilson is het besluit genomen: Lieve gaat aan de slag met de basis van leren lezen en schrijven. Kindergarten dus. Ze had uiteraard moeite met de verandering. Ze was net gewend aan haar nieuwe klas en nu moest ze alweer naar een nieuwe klas. Pakt het goed uit? Nee, het pakt uitstekend uit. Ze zit vol zelfvertrouwen en wil harder vooruit.
De formule voor Bouke zijn we nog aan het zoeken. Cecile geeft bijles Engelse taal en rekenen aan Isa en Bouke. Tijdens de bijlessen van Bouke heeft ze ervaren dat Bouke snel gefrusteerd raakt en dan opgeeft. Ze loopt er figuurlijk, maar ook letterlijk van weg. Linksom of rechtsom je komt er dan niet meer in. Het feit dat Bouke zeer dominant kan zijn, helpt dan ook niet. Zeker niet voor de sfeer in huis.
Vorige week is Laurens aan de ontbijttafel met Bouke in gesprek gegaan. Elke dag een serieuze poging connectie te maken. Beter begrijpen wat er aan de hand is. Het is gelukt. Althans de eerste schil van de ui is er af. Ze snapt dat haar probleem ook onze zorg is. Ze begrijpt dat ze er niet alleen voor staat. Ze weet ook dat wij niet DE oplossing hebben. Laat staan dat die in EEN keer werkt. Zelf weet ze goed onderscheid te maken tussen feiten en gevoelens. Dat helpt. Sensitief en slim. Niet altijd een gemakkelijke combinatie. Dat blijkt.
We zijn het gesprek aan gegaan met beide juffen (van taal en rekenen). Bouke voelt dat ze geen connectie heeft met haar klasgenoten. Daarnaast heeft ze moeite met het begrijpen van de opgaven in de klas (m.n. bij computer les, Engelse taal en rekenen). Ze wordt ongelukkig en raakt gefrusteerd. Dat maakt haar angstig om te falen. Ze sluit zich vervolgens razendsnel af van haar omgeving. Haar ongeduld betekent dat ze zal moeten leren haar doel te bereiken in stapjes en hulp te vragen als het niet lukt. In Belgie lukte dat vaak in 1 keer/poging. Als ze de taal beter beheerst, zal ze beter begrijpen wat er wordt gevraagd en kan ze makkelijker communiceren met haar klasgenoten en juffen.
Makkelijker gezegd dan gedaan. Dromen proberen te realiseren zonder plan is gedoemd te mislukken. Dus samen met de juffen een plan gemaakt. Heel concreet. Varierend van: bij de juf zitten bij moeilijke opgaven en hulp leren vragen tot: het maken van een woordenboek en de resterende opgaven mee naar huis nemen. En nu komt het moeilijke gedeelte: doen wat is afgesproken en daar vertrouwen uit putten. Kleine stapjes zetten en succesjes boeken. Leren omgaan met teleurstelling en dat weten om te buigen. We zijn onderweg..! Niet alleen een uitdaging voor Bouke..!
Is het de kip of het ei..? Van het weekend heeft ze aangegeven dat ze terug wil naar Belgie. Heel begrijpelijk als je je alleen en niet begrepen voelt. Net als stoppen met school en thuis zijn, begrijpt ze dat dit geen oplossing is. Maar dat is ratio..! Wij denken dat ze vriendinnen moet gaan maken. Dat zou zomaar eens de volgende schil van de ui kunnen zijn..!
Op naar Halloween..!
"...dan doen we het..." 
alle begin is moeilijk,maar de aan houder wint .
LikeLike
Lieve allemaal.Weer een mooie blog van jullie allemaal,ja en fijn te lezen dat het al heel goed gaat met lieve.Ja Bouke jou papa heeft het ook even moeilijk gehad ,toen papa verhuisde van Elsloo naar Spaubeek,maar het komt allemaal goed.Voor jullie allemaal een heel fijn halloween feest,geniet van elkaar,en tot volgende week.
Liefs opa en oma limpens.
LikeLike
Hallo iedereen.
We hebben uitgekeken naar jullie blogbericht.
Fijn te lezen dat met Lieve het goed gaat.
En Bouke wensen wij heel veel succes met het volhouden van de afspraken. Alle begin is moeilijk maar ze is een slimme meid en die komt er wel.
De vriendinnen in België missen haar ook wel maar willen vooral dat ze gelukkig wordt in Amerika en ook daar veel vriendinnen krijgt.
Wij wensen jullie een super tof Halloween. Bij jullie zal dat vast en zeker veel specialer zijn dan bij ons.
Groetjes van ons allemaal en een stevige knuffel van Amelie voor Bouke
LikeLike
Opvoeden…. en dan denk je dat je het snapt en dan groeit je kind weer een stapje verder…. en dan sta je voor de volgende uitdaging… Zucht. Ik voel met jullie mee en gezien de foto’s zijn er ook hele mooie momenten, kus ilse
LikeLike
hoi lieve allemaal,
Dat is inderdaad een enorme uitdaging. Maar ik heb er, net als jullie , alle vertrouwen in dat het ook met Bouke weer goed komt.
MAAR één troost…….. jullie zijn niet de enige !! Wij hebben hier in onze vertrouwde omgeving ook de uitdaging met zoonlief. Patrick zei vanmorgen nog ” zo herkenbaar” . Jesse en Bouke hebben echt wel overeenkomsten samen. En dan begint ook nog eens de pubertijd. Holléé…..
Ook voor ons een enorme uitdaging. Als jullie de “formule” hebben uitgevonden, willen jullie die dan met ons delen???
Dikke knuffel voor jullie allemaal en een gezellige halloween.
liefs Regina
LikeLike
He Laurens en Cecile,
Wat goed dat jullie dit aspect in je “uitdaging” zo goed onder ogen zien en er ook mee dealen. Ik gun Bouke echt dat ze zich snel wat beter zal gaan voelen…. want zo eenzaam en alleen in een ver land is niet fijn….
Doe Bouke de groetjes en zeg maar dat er mensen zijn die ook met haar meeleven!!
Goede week gewenst….
Lieve groetjes,
Bas
LikeLike
Oh jee! De ups en downs. Ik vind jullie een geweldig gezin! Sensitief, down to earth, eensgezind, liefdevol, begripvol, en ga maar door! Belangrijk is het voor een kind dat jullie als ouders een vertrouwensbasis zijn. Dan kun je als kind auiteindelijk alles aan! Weet ik uit de ervaring. Dat had ik niet en als ik dat wel had gehad had ik wellicht veel beter geweten wat ik wel of niet wilde.
Super van jullie! Heeel veel succes!
Trouwens hele leuke foto’s!
Lieve groetjes,
Caroline
LikeLike
Hallo Pioneers in Texas,
Geweldig mooi om jullie ervaringen op deze manier te delen.
Ja, nu eens niet alleen successen maar ook de uitdaging.
Hopelijk is er voldoende tijd over om te genieten van opa en oma die als ik het goed begrijp volgende week bij jullie zijn.
Doe Jo en Maria de groeten van mij en volgend Blog verwacht ik wel dat jullie ook iets meer laten horen hoe het met Isa gaat, haha.
Ook al doet zij het goed dan mag dat ook wel eens worden vermeld.
Groetjes Frans Verhaegh
LikeLike
Vele groeten van juf Nadja en familie!
Ik zei (en zeg nog steeds) in mijn lessen: ‘Proberen is leren’ en ‘de volhouder wint’!
Jullie 3 kids zijn volhouders. Ik heb alle vertrouwen in hen en in jullie aanpak!
Veel succes.
Blij om, toevallig, iets van jullie te horen-zien!
Groetjes
Nadja
LikeLike
Hoi Cecile, Laurens,
Ik vind het keer op keer zo mooi hoe jullie jullie ervaringen op papier kunnen zetten. En niet alleen de succesverhalen. Ik werd er deze keer echt stil van. Die lieve stoere Bouke. Ik ben er zeker van dat het haar gaat lukken. Kato mist haar ook en vond dat vliegticket geen slecht idee 😊. Zo kan Bouke over twee weken toch naar mijn feestje komen. We wensen jullie allemaal heel veel succes met deze uitdaging. Groetjes aan iedereen en een dikke knuffel voor Bouke.
LikeLike
Dag Cécile, Laurens,
Zo mooi hoe jullie jullie ervaringen telkens weer op papier zetten. En niet alleen de succesverhalen. Ik werd er deze keer letterlijk stil van. Die lieve stoere Bouke. Maar ik ben er zeker van dat het haar gaat lukken. Zo een lieve meid maakt zeker en vast vriendinnetjes. Hier wordt ze ook nog altijd gemist hoor. Kato vond het vliegticket zelfs een heel goed idee :-). Haar woorden: ‘Zo kan Bouke over twee weken toch naar mijn feestje komen!’ We wensen jullie heel veel succes met deze ‘uitdaging’, maar met zo een ‘team’ komt dat zeker in orde. Vele groetjes aan iedereen en een dikke knuffel voor Bouke! Kato kijkt trouwens uit naar een nieuwe Skype-sessie!
LikeLike
Lieve allemaal,
Weer heel bijzonder te lezen hoe het met jullie gaat, jullie zijn een dapper gezin met ouders die een een heel groot inlevingsermogen naar de kinderen toe hebben
Als volwassenen kun je relativeren, maar voor kinderen is dat nog heel moeilijk en jullie gaan in gesprek met hun op een manier die voor hun goed te begrijpen is
Ik ga er van uit dat dat gaat lukken en dat Bauke zicg over een tijdje wel weer zal herpakken.
CARPE DIEM
Heel veel lieve groetjes van Paul en Annie
LikeLike