– door Laurens –

We zitten nu volop in de herfst. Hij was laat dit jaar. Vanochtend voor het eerst moeten ijskrabben. De winter dient zich aan. Die is ruim op tijd. Net als de Sint (en z’n zwarte Pieten). De seizoenen wisselen elkaar nu snel af. Waar ik wel weer aan moeten wennen..? ‘Ik mis het zonlicht’, zeg ik laatst tegen Cecile. Ze beaamt het. In SETX (Zuid Oost Texas) zijn we verwend. Af en toe kijk ik op ‘de app’ van ADT (de beveiliging van het huis). Dan ligt ‘ons’ zwembad er mooi en zonnig bij. De temperatuur van het water doet watertanden.

Het huis is nog niet verkocht. De prijs laten zakken met ruim 10%. Er is meer animo. Nog geen koper. Eén is voldoende, toch..? Volgens de makelaar komt het goed. Goed als Donald Trump wordt gekozen als president. En goed als de olieprijs weer stijgt. De eerste voorwaarde is ingevuld. De laatste nog niet. En ik geloof sterker in het belang van die laatste voorwaarde. Echter, dat gaat voorlopig nog niet gebeuren. Of toch..?

Afgelopen week zijn dé presidentsverkiezingen geweest. De peilingen zitten er naast. De voorspelling over het verloop van de beurskoersen ook. Dat intrigeert me. Ik ben woensdagochtend vroeg wakker. Kijk op mijn ‘nieuws app’ en zie dat Trump aan de winnende hand is. De beurzen in Azië zakken onderuit. Zoals voorspeld. Later in Europa en Amerika niet. Het verschil..? Eén toespraak van de ‘President Elect’.

Ik ben aan het hardlopen met ‘Radio 1’ in mijn oren. ‘The Donald’ spreekt. En hij spreekt als een president. De beurzen zijn ‘stil’. Dat wil zeggen: zakken niet onderuit. Sterker nog: aan het eind van de week staan ze (weer) hoger dan ooit. Rare wereld, toch. Emotie regeert. Dus die olie koers..? ‘Meer dan voldoende olie (vrij) beschikbaar’, hoor ik mezelf zeggen. Dus die prijs blijft nog wel even laag. De investeringen in het opsporen lopen sterk terug. M.n. in de VS. Ergens zal vraag en aanbod elkaar toch weer ontmoeten..? Of regeert toch weer de emotie..!

Van de grote wereld naar de kleine wereld. We wonen nu ruim 2,5 maand in het klooster in Steyl of is het in stijl..? Afgelopen zaterdag geborreld met (bijna) alle ‘kloosterlingen’. Onze buurvrouw Tiny viert dat ze vanuit Zuid Frankrijk ruim 800 km naar Santiago de Compostella is gewandeld. Pelgrimstocht. Bezinning en inspiratie..! De borrel is gepland van 5 tot 7, maar eindigt dichter bij de 7 van de volgende ochtend dan de 7 van dezelfde avond. Het is gezellig en de alcohol vloeit rijkelijk. Schril contrast met het vroegere kloosterleven. Maar de saamhorigheid floreert. En dat valt ons ook op in die 2,5 maand. Meer ‘sociale cohesie’ in het klooster dan ooit daarbuiten in een ‘gewone’ straat. Je kunt je afvragen wat dat zegt. En dat doe ik dan ook..!

Mijn eigen ‘bezinning en inspiratie’ tocht is ook in volle gang.

Ik ben weer lekker aan het hardlopen. De ‘extra kilootjes’ van het avontuur in de VS gaan eraf. Het doel is gezet. 9 april 2017 loop ik mijn derde marathon, die van ‘Rotterdam’. Deze keer onder 4 uur. De omgeving van Steyl inspireert om te lopen. Vooral langs de Maas en tegen de Steilrand.

Ik lees volop. Dat is het gevolg van het besluit om geen tv in de woonkamer te plaatsen. Heerlijk..! Afgelopen vrijdag in Den Bosch weer een stapel boeken gekocht. Onze kinderen zijn een ‘boeken uitruil actie’ gestart. Naast onze voordeur staat een kist. Boeken en tijdschriften worden ‘gehaald en gebracht’.

Ik ben gestart met het schrijven van een boek. Of ik het ga uitbrengen..? Geen idee..! Het gaat om de weg er naar toe. Niet om de bestemming. Zoals beschreven in ‘de Alchemist’ van de schrijver Paolo Coelho. Waar ik over schrijf..? Het is autobiografisch en bestaat uit twee verhaallijnen.

In de eerste verhaallijn schrijf ik over de mooiste momenten in mijn leven tot dusver. En over wat die mooiste momenten nu eigenlijk kenmerkt. En over de rode draad die ik daar uit ‘extraheer’. En wat die rode draad nu zegt over mij. Over wie ik ben en wat me drijft. En ik hoop er inspiratie uit te halen over wat ik wil gaan doen. Gaan doen in mijn werk. Of..?

In de tweede verhaallijn beschrijf ik het proces waar ik nu in zit. De terugkeer uit de VS. De kinderen zien ‘aarden’ in Steyl. De ontdekkimgsreis van Cecile. Mijn eigen emoties en vraagstukken. Waar wil ik graag werken? In wat voor een rol? Of toch liever zelfstandig? En waarom dan? Heerlijk eerlijk de feedback die ik krijg van vrienden..! Kortom: de ‘bezinning en inspiratie’ van mijn eigen ontdekkingsreis. Mijn eigen Camino. De ‘Camino de la Vida de Laurens’.