– door Laurens –

Wat een week..! Ik ben in Krakau (Polen). In de vertrekhal wacht ik op ‘de zwaan uit Nederland’ die me terugvliegt naar Amsterdam. Ik voel me net ‘Nils Holgersson’..het jongetje uit de gelijknamige kinderserie uit de jaren ’70/’80. Wonderbaarlijke reizen en avonturen..! Niet alleen deze week, maar al maanden. Wat ik geleerd heb uit zijn verhalen..?..Hij vloog met wilde ganzen..! Daar had hij dan een goede reden voor. Vertel ik later..!

Vorige week zaterdag samen met Isa, Lieve en Moos onze hardloop-helden aangemoedigd. De ‘5k color run’ van Beaumont ter ondersteuning van de strijd tegen borstkanker. Ze liepen samen met Stephanie (ook mama) en Kindle (dochter van 8 jaar). Haar gezin is ook naar Beaumont verhuisd in juli. Ook voor werk. Ook in de petrochemische industrie. We wonen in dezelfde straat. Na de run heeft ze ons enthousiast gemaakt over het aanstaande ‘Halloween’ feest (31 oktober). Lachen..!

Na afloop nog even langs bij de open dag van de brandweer..!

’s Middags voor de eerste keer buiten hardgelopen. De temperatuur (en bijbehorende luchtvochtigheid) sinds lange tijd voor het eerst onder de 30 gr. C. Ik ben begonnen mijn hardlooptechniek te veranderen. Op advies van de Chiropractor. Tot dusver liep ik teveel op mijn hakken. Twee nadelen: te veel kracht op je ruggenwervels en je loopt niet efficient (remt als het ware af). Vanaf nu ga ik landen op mijn midden-/voorvoet in de ‘vlucht naar voren’. Dat vergt oefening. Resultante: flinke blaar onder mijn rechtervoet. Hoort erbij. ’s Avonds gezellig een gezellig skype gesprek gehad met Anita & Eric. Goed bezig, Anita..!

Zondagochtend stond in het teken van inpakken en afscheid nemen voor vertrek naar Europa. Maar natuurlijk eerst Ajax – PSV. Via Radio1 en SMS-verkeer met Eric & Sander een-en-al beleving. En daar gaat het om. Deze keer met een zeer goede afloop. PSV heeft laten zien wat ganzen ook doen. Als team je doel bereiken. Wist je dat een gans die niet meer mee kan met de groep niet alleen achterblijft..? Met een uitermate goed gevoel dus naar Houston International Airport gereden. Business class zit al heel comfortabel, maar al helemaal met een zege op zak op weg naar..!

Maandagochtend brak in Amsterdam. Nauwelijks geslapen en last van buikkrampen. Zo zie je maar weer. In een paar uur tijd verandert alles. Ik had 7 uur overstap tijd. In de ochtend een bezoek gebracht aan Jan & Richard van Cad2Reality. Deze mannen zijn specialisten in het 3D printen. Ik ben met hun in gesprek over het printen van een schaalmodel van ‘mijn’ plant. Daarna een paar uur brak in de Business Lounge ‘gehangen’. Weinig effectief. Wachtend op de vlucht naar Krakau. Oh ja, tussendoor o.a. nog ge-appt met sis-in-law Alice..(werkt bij Blokker in Amsterdam..nee, niet achter de kassa..!).

Dinsdag t/m vrijdag bij Air Liquide in Krakau. Review van het 3D model van de plant. De laatste mogelijkheid om veranderingen aan te brengen in het ontwerp. Mijn hele team en onze technologie consultants aanwezig (10 man en 1 vrouw sterk). We waren goed voorbereid en beginnen aardig op elkaar ingespeeld te raken. Effectieve week. Op 1 dag na: donderdag heb ik met buikgriep (incl. hoofdpijn en koorts) in bed gelegen. Ik bleek niet de enige te zijn. Het heerst in Krakau.

Doordeweeks elke avond contact met Cecile en de kinderen. Ook Cecile heeft deze week het een en ander weer meegemaakt. Dat heeft ze knap gedaan..! Niet makkelijk om als mama aan je jongste dochter te vertellen dat het beter is om te veranderen van klas: van ‘1st grade’ naar ‘kindergarten’. Lieve dus. Ons oestertje..Gevoelig en vaak gesloten..! Elke verandering kost tijd en aanpassing. Maar Lieve heeft dat knap gedaan deze week..eerst flink huilen en dan de aandacht verleggen van ‘het probleem’ naar ‘de mogelijkheid’. Eerst twee dagen half – half en dan volgende week helemaal over. Met als kers op de slagroomtaart: Isa..! Sensitief als ze is..Lieve bij de hand nemen en samen buiten spelen. Zussenliefde die is beloond..Lieve: “Mama, ik geloof dat ik er een vriendin bij heb”. Ik ben een ongelofelijk trotse vader op alle drie. Chapeau. Lijkt wel een ganzen familie..!

Donderdagavond (ik lag op bed met buikgriep en koorts) zou ik worden ‘ingestraald’ bij een evenement van Sitech Services: de presentatie van ‘One Voice – the movie’ met uitreiking van de Gouden Ganzen. Via een FT of Skype verbinding virtueel enkele voormalige collega’s in het zonnetje zetten en toespreken. Helaas dus..te ziek..! Ik had me er zo op verheugd.

Ben nl. trots op Marian & Leon wat ze in gang hebben gezet zo’n 2 jaar geleden. Zij hebben het initiatief genomen om Sitech beter op de kaart te zetten: met 1 stem spreken en acteren. Ondertussen zijn er al meer dan 250 enthousiaste One Voice…Good Good Good.. Good Vibrations..! (van welke band is het gelijknamige liedje..?)

Ter afsluiting van de week op vrijdagvond een hapje gegeten met 2 teamleden: Butch en John. Er was wat te vieren. De beoogde kandidaat voor de ‘Asset Manager’ positie heeft deze week zijn handtekening gezet onder het contract. Weer een kanjer aan boord gehaald..! Mijn team begint duidelijk vorm te krijgen. De Natgasoline familie wordt groter en de banden worden langzaam sterker. Zou dat ook een ganzen familie worden..? Samen op weg naar een wereldklasse Methanol plant en organisatie…met als motto: care, trust & teamwork. Ganzengedrag..!